تبليغاتX
دریایی از عشق
تو به من ده گوشه ای از قلب خود را درعوض هر چه دارم غیر تنهایی تمامش مال تو

آن قدر با آتش دل ساختم تا سوختم
بی تو ای آرام جان یا ساختم یا سوختم

سردمهری بین که هر کس بر آتشم آبی نزد
گرچه همچون برق از گرمی سراپا سوختم

سوختم اما نه چون شمع طرب در بین جمع
لاله ام کز داغ تنهایی به صحرا سوختم

همچو آن شمعی که افروزند پیش آفتاب
سوختم در پیش مه رویان و بیجا سوختم

سوختم از آتش دل در میان موج اشک
شور   بختی بین که در آغوش دریا سوختم

شمع و گل هم شعله ای در آتشند
در میان پا کبازان من نه تنها سوختم

جان پاک من رهی خورشید عالمتاب بود
رفتم و از ماتم خود عالمی را سوختم

 

 

 

 

 

باتو  هستم  اي  مسافر  اي  به  جاده  تن  سپرده

اي  كه  دلتنگي  غربت  منو  از ياد تو  برده 

هنوزم  هواي خونه  عطر  ديدار  تو  داره

گل  به  گل  گوشه  به  گوشه  تورو  ياد  من مياره

باتو من  چه  كرده  بودم  كه   چنين  مرا  شكستي

بي  وداعو  بي تفاوت  سردو  بي  صدا  شكستي 

به  گذشته  بر  مي گردم  به  سراغ  خاطراتم 

تازه  مي  شود  دوباره  از  تو  داغ  خاطراتم

به  تو  مي ر سم  هميشه  در نهايت  رسيدن

هر  كجا  باشيو  باشم  به  تو   بر  مي  گردم  از من

اين  تويي  هميشه  ي من  توي  اينه  ي تقدير

باهمه  شكستم  از تو  نيستم  از  دست  تو  دلگير

باتو  من  چه  كرده   بودم  كه  چنين  مرا  شكستي

بي  وداعو  بي  تفاوت  سردو  بي  صدا  شكستي 

 




لينك ثابت نوشته شده در چهارشنبه 15 خرداد1387ساعت 5:21 توسط ..:: دریا ::..

 رو از دور که تماشا می کنم"

می بینم فاصله مون خیلی کمه...

اما وقتی که میای کنار من"

بین ما فاصله فریاد می زنه"

نازنین این جا نیا دلم می خواد

تو رو از این ور دریا ببینم"

مثل نیلوفر رو تن راکد مرداب"

قصه ی منو تو اینه یکی بیدارو یکی خواب"

یکیمون قافیه سازه یکیمون قافیه بازه"

یکی زخم زمهریره یکی گهواره ی افتاب"

بذار از این جا تماشات بکنم"

فاصله رویا رو زنده می کنه"

لذت ترانه ساختن از چشات"

منو تو بازی برنده می کنه"

توی رویا منو تو مثل همیم"

صبر همدیگه رو سر نمی بریم"

حرفای من واسه تو غریبه نیست"

هر دو از قصه ی هم با خبریم"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

زندگي مثل يه جاده است ، من و تو مسافراشيم ، قدر لحظه ها رو بدونيم ، ممكنه فردا نباشيم

 




لينك ثابت نوشته شده در جمعه 16 فروردین1387ساعت 5:51 توسط ..:: دریا ::..

گفته بودی  که طبیب دل بیمارانی  پس طبیب دل من باش که بیمار توام

 


 

عاشق نشدی ...
پیداست هنوز شقایق نشدی ...
 
زندانی زندان دقایق نشدی ...
وقتی که مرا از دل خود می رانی ...
 
یعنی که تو هیچ وقت عاشق نشدی ...
 
زرد است که لبریز حقایق شده است ...
 
تلخ است که با درد موافق شده است ...
 
عاشق نشدی وگر نه می فهمیدی ...
 
پاییز بهاریست که عاشق شده است !!!




لينك ثابت نوشته شده در یکشنبه 30 دی1386ساعت 0:59 توسط ..:: دریا ::..

باز هم امدي تو بر سر راهم

 

 

اي عشق مي كني دوباره گمراهم

 

 

دردا من جواني را به سر كردم

 

 

تنها از ديار خود سفر كردم

 

 

ديريست قلب من ازعاشقي سير است

 

 

 خسته از صداي زنجير است

 

 

خسته از صداي زنجير است

 

 

دريا  اولين عشق مرا بردي

 

 

 دنيا دم به دم مرا تو ازردي

 

 

دريا سرنوشتم را به ياد اور

 

 

 دنيا سرگذشتم را مكن باور

 

 

من غريبي قصه پردازم

 

 

چون غريقي غرق در رازم

 

 

گمشدم در غربت دريا

 

 

بي نشانو بي هم اوازم

 

 

مي روم شب ها به ساحل ها

 

 

تا بيابم خلوت  دل را

 

 

روي موج خسته  ي دريا

 

 

مي نويسم اوج غم هارا

 

 

دريا اولين عشق مرا بردي

 

 

دنيا دم به دم مرا تو ازردي

 

 

دريا سرنوشتم را به ياد اور

 

 

 دنيا سرگذشتم را مكن باور

 

 

من غريبي قصه پردازم

 

 

چون غريقي غرق در رازم

 

 

گمشدم در غربت دريا

 

 

بي نشانو بي هم اوازم

 

 

 

مي روم شب ها به ساحل ها

 

 

تا بيابم خلوت  دل را

 

 

 

روي موج خسته  ي دريا

 

 

 

مي نويسم اوج غم هارا

 

 




لينك ثابت نوشته شده در چهارشنبه 21 آذر1386ساعت 3:21 توسط ..:: دریا ::..

باز هم امدي تو بر سر راهم

 

 

اي عشق مي كني دوباره گمراهم

 

 

دردا من جواني را به سر كردم

 

 

تنها از ديار خود سفر كردم

 

 

ديريست قلب من ازعاشقي سير است

 

 

 خسته از صداي زنجير است

 

 

خسته از صداي زنجير است

 

 

دريا  اولين عشق مرا بردي

 

 

 دنيا دم به دم مرا تو ازردي

 

 

دريا سرنوشتم را به ياد اور

 

 

 دنيا سرگذشتم را مكن باور

 

 

من غريبي قصه پردازم

 

 

چون غريقي غرق در رازم

 

 

گمشدم در غربت دريا

 

 

بي نشانو بي هم اوازم

 

 

مي روم شب ها به ساحل ها

 

 

تا بيابم خلوت  دل را

 

 

روي موج خسته  ي دريا

 

 

مي نويسم اوج غم هارا

 

 

دريا اولين عشق مرا بردي

 

 

دنيا دم به دم مرا تو ازردي

 

 

دريا سرنوشتم را به ياد اور

 

 

 دنيا سرگذشتم را مكن باور

 

 

من غريبي قصه پردازم

 

 

چون غريقي غرق در رازم

 

 

گمشدم در غربت دريا

 

 

بي نشانو بي هم اوازم

 

 

 

مي روم شب ها به ساحل ها

 

 

تا بيابم خلوت  دل را

 

 

 

روي موج خسته  ي دريا

 

 

 

مي نويسم اوج غم هارا

 

 




لينك ثابت نوشته شده در سه شنبه 20 آذر1386ساعت 5:37 توسط ..:: دریا ::..